Categorieën
Portret

Portret 9: Sophie Hamers, psycholoog

Sophiehamers/debezieldehulpverlener

Sophie Hamers (30 jaar)

Leefstijlpsycholoog voor eigen onderneming Wilskracht in Beweging.

Vanaf januari 2021 start ik als leefstijlcoach bij de gemeente (parttime). 

Wat betekent bezieling voor jou als hulpverlener?

“Ik doe wat goed voelt en bij mij past”. Dat is ook wat ik anderen zou willen laten inzien en belangrijker nog wil laten ervaren. Ik geloof dat je veerkrachtiger door het leven gaat als je jezelf kent. Hiermee bedoel ik dat je je eigen gedrag, gedachten en emoties herkent en accepteert. Lichaamsbeweging is een middel wat mijn eigen zoektocht bevorderd heeft en ik nu ook inzet om anderen te helpen. Ik ben ervan overtuigd dat dit meer oplevert dan enkel praten of bewegen afzonderlijk. Ik ben dan ook trots dat ik eindelijk mooi werk gevonden heeft waarin ik me bezig mag houden met zowel mindset en als beweging.

Hoe gaat het nu met je relativeringsvermogen?

Op het moment in mijn leven gaat het goed met mijn relativeringsvermogen. Ik heb hierin veel stappen vooruit gemaakt tijdens mijn persoonlijke ontdekkingstocht. Waar ik eerder een ‘wandelend hoofd’ was, dus erg veel bedacht, kan en durf ik nu te vertrouwen op mijn intuïtie. Dat is erg fijn waardoor je alles veel meer in het juiste perspectief kan plaatsen.

Wat heeft jou laten groeien in het verleden?

Alle ervaringen tot nu toe. Ik kan ze als een cadeautje zien en weet dat die me sterk gemaakt hebben qua persoon. Mijn lichaamssignalen gaven aan dat ik alles letterlijk rustiger aan moest doen. Toen ben ik van de sneltrein afgestapt. Ook ik als psycholoog heb een eigen coach gehad die mij vele spiegels voorgezet heeft; uiteindelijk ben ik op eigen kracht bewuster naar mijn eigen lijf gaan luisteren. Tijdens mijn backpack reis naar Thailand (2018) had ik momenten waarin ik besefte hoeveel ik van mezelf en de mensen om me heen houd.

Waar mag je meer in investeren? Wat kan je met geld/kracht/liefde/aandacht laten groeien?

Ik weet hoe belangrijk het voor mij is in mijn dagelijkse routines (wanneer werk opgestart is) een moment bewust stil te staan bij hoe ik me voel. Ik doe dit al meer dan voorheen, maar het mag een gewoonte worden en blijven. Daarnaast wil ik doorgaan met de positieve flow waarin ik Wilskracht in Beweging gestart ben. En ik wil graag door middel van lichaamsbeweging en coaching Brabant vitaler en gezonder maken.

Advies

Zoek deze keer de weg van de minste weerstand. Het zal je lichtheid geven.

Antwoord:

Zie beweging als middel om je lichaam te leren kennen (mentaal en fysiek)’

Hoe ervaar je deze vragen? En wat hebben ze met je gedaan? Wil je iets delen daarover?

Mooie vragen waarin ik weer stilgestaan heb bij belangrijke momenten van mijn leven. Het zijn vragen waarin jij als persoon te herkennen bent door te antwoorden.

Categorieën
blog Portret

Portret 8: Janneke de Jong-de Vries, fysiotherapeut en oefentherapeut Mensendieck

Janneke de Jong – de Vries (40 jaar)

Fysiotherapeut en oefentherapeut Mensendieck

Praktijkhouder Basis in Beweging

Wat betekent bezieling voor jou als hulpverlener?

Bezieling betekend voor mij dat ik blij, enthousiast en energiek word van wat ik doe. Voor mij betekent het ook om iedereen zo goed mogelijk vooruit te helpen. Ongeacht of dat is door diegene zelf te behandelen of door te verwijzen naar iemand die beter past. Ik wil kijken naar de gehele persoon die voor mij zit of buiten naast mij loopt. Door de zoektocht van afgelopen jaren heb ik nu echt de manier van behandelen gevonden waar ik zo enthousiast over ben dat het een enorm gevoel van bezieling oplevert.

Waar heb je nu zin in?

Goede vraag. Op de heel korte termijn is dat slaap en dan vooral zonder onderbrekingen slapen tot ik uit mezelf wakker word. Daarnaast wil ik vooral doorgaan op het pad waar ik nu op zit. Genieten van wat ik doe zowel in mijn werk als met mijn gezin.

Wat was in het verleden in positieve zin belangrijk voor jou?

Mijn reis met vrijwilligerswerk in Peru. Daar heb ik veel gedaan en gezien. De kleine dingen leren waarderen is het belangrijkste en dat heb ik gelukkig nooit meer losgelaten. Hoe moeilijk een periode ook is, er is altijd iets wat een glimlach, vrolijk of rustig gevoel geeft.

Wat wil je meer naar je toe trekken in de toekomst?

In mijn werk wil ik nog meer mensen via beweging helpen letterlijk en figuurlijk stappen vooruit te zetten. Verder wil ik meer rust en tijd creëren om zelf weer meer creatief bezig te zijn.

 Advies

Volg je standaard-adviezen deze week zelf ook op.

Dat is een mooi advies die ik afgelopen week al een keer heb gehad en dat ik nu aan het opvolgen ben. Ik mag wat vaker een moment voor mezelf nemen. Een moment om te wandelen, bewegen, creatief bezig te zijn, te lezen of gewoon even helemaal niets te doen.

Hoe ervaar je deze vragen? En wat hebben ze met je gedaan? Wil je iets delen daarover?

Mooie vragen om even bij stil te staan. Om even bewust na te denken over wat ik heb ervaren, wat ik zou willen en wat ik doe. Zo mooi dat het advies precies hetgeen is, dat ik deze week ook door iemand anders geadviseerd kreeg.

 

Categorieën
blog

Portret 7: Albert van de Maat, fysiotherapeut

Albert van de Maat (32 jaar)

Fysiotherapeut bij FysioNu.

Ontwerper huisstijl en de set kaarten van De Bezielde Hulpverlener

Wat betekent bezieling voor jou als hulpverlener?

Persoonlijk betekent bezieling voor mij de diepere laag in het leven. Ik vind die door mij te verdiepen in diverse vakgebieden die buiten mijn werkveld liggen (natuurkunde, biologie, psychologie, astrofysica en religie). Hierdoor probeer ik de diepere en grotere vragen van het leven te beantwoorden. Bezieling betekent eveneens voor mij dat ik me bewuster wordt van mijzelf en de mensen om mij heen. Dat maakt dat ik in mijn werk dichter bij mijzelf kan blijven en tegelijkertijd voor mijn patiënten meer aandacht kan hebben.

Wat gaat er nu moeiteloos bij jou?

Het combineren van werk, gezin en persoonlijke verdieping

Wat heeft jou laten groeien in het verleden?

Een confrontatie met mijn eigen patronen en gedrag waardoor ik mijzelf veel beter heb leren kennen en waarmee ik heel specifiek belangrijke persoonlijke veranderingen heb kunnen maken.

Waar wil je op terug kijken als je met pensioen bent?

Een goede balans tussen passie, gedrevenheid (voor werk en hobby’s) en aandacht voor de belangrijke mensen in mijn leven.

Advies

Wees bereid om … (vul zelf maar in)

Jezelf te confronteren met je grootste angsten en durf de conclusies die je over jezelf, de mensen om je heen en het leven heb getrokken te wijzigen.

Hoe ervaar je deze vragen? En wat hebben ze met je gedaan? Wil je iets delen daarover?

Ik vind de vragen divers en breed. Tegelijkertijd zijn ze direct, open en prikkelend. Mijn ervaring is dat ik de zelfde vragen keer op keer anders beantwoord. Kortom, ze blijven een slijpsteen en bron van nadenken.

 

 

 

Categorieën
blog Portret

Portret 6: Jeannette Dijkstra, traumatherapeut en OK-assistente

Jeanettedijkstra/debezieldehulpverlener

Jeannette Dijkstra (56 jaar)

Traumatherapeut praktijk Voelmoedig en operatieassistent in het AMC

Wat betekent bezieling voor jou als hulpverlener?

Bezieling betekent voor mij dat ik mijzelf als mens meeneem in het contact met de ander. Ik sta waar ik nu sta door alles wat ik heb meegemaakt en wat ik daarvan geleerd heb. En juist ook door mijn eigen seksueel misbruik trauma te hebben verwerkt, wil ik een bezield voorbeeld zijn voor (jonge) mensen die nog aan het begin van deze weg staan. Ik wil daar ook mee zeggen en laten zien: verwerken is mogelijk, vertrouw het maar, ik ben er ook geweest. En iedereen die bij mij komt heeft een ander verhaal, ik pas mijn begeleiding daar op aan. Zoals mijn opleider dat noemt, goede begeleiding is design. Dus niet volgens strakke protocollen met een afstandelijke hulpverlener, maar begeleiding op maat. Ik ben een hulpverlener die nieuwsgierig en onderzoekend is en samen met mijn cliënt op pad gaat. En voor mijn patiënten op de operatiekamer wil ik ook dat veilige baken zijn. Mensen zijn daar op hun kwetsbaarst, nabijheid van mens tot mens is daar minstens zo belangrijk.

Welke emotie speelt nu de hoofdrol in je leven?

Dankbaarheid. Dat mijn problematisch leven niet voor niets is geweest. Dat ik nu al mijn kennis en ervaring in kan zetten om mensen deze lange moeilijke weg te besparen.

Wat heeft jou laten groeien in het verleden?

Mijn eigen trauma heeft mij ontzettend veel kennis en ervaring opgeleverd. Natuurlijk heb ik ook een studie gedaan, waar mijn eigen ervaring een zeer goed leerboek is geweest.

Van wie ontvang jij onvoorwaardelijke steun?

Een paar goede vrienden en vriendinnen. Ook heb ik fijne collega’s bij wie ik terecht kan om mijn verhaal te doen. En nu mijn kinderen groter worden merk ik dat zij mij steunen en trots op mij zijn.

Advies

Wees bereid om …

te blijven bij waar het pijn doet, bij jou of de ander. Wees standvastig en zeg wat er gezegd moet worden. Draai nergens omheen. Ook al is het moeilijk, hierdoor ben je een betrouwbare begeleider/hulpverlener.

Hoe ervaar je deze vragen? En wat hebben ze met je gedaan? Wil je iets delen daarover?

Ik vind het goed om deze vragen te beantwoorden, eigenlijk zouden alle hulpverleners dat van tijd tot tijd eens moeten doen. Zo sta je er weer eens bij stil wat je beweegt en wat belangrijk is. En ook voor de patiënten en cliënten is het mooi om de mens achter de hulpverlener te leren kennen. Dat maakt de afstand kleiner, en dat is wat ik belangrijk vind in goede zorg: nabijheid.

Categorieën
blog

Portret 5: Marieke Smit, begeleider verstandelijk beperkte mensen

Marieke Smit (53 jaar)

Begeleider verstandelijk beperkte mensen ’s HeerenLoo te Noordwijk

Wat betekent bezieling voor jou als hulpverlener?

Het is mijn uitdaging mijn bewoners een zo gewoon mogelijk leven te bieden met hun eigen keuzes en eigen regie.

Heb je nu voldoende creatieve uiting in je leven? 

Ik ben altijd creatief geweest. In denken en doen. Momenteel schrijven, sieraden maken van epoxy hars en knutselen met mijn bewoners.

Wie heeft/ hebben jou in het verleden een boost gegeven in je zelfwaarde en vertrouwen?

Mijn man. Die gaat ervan uit dat ik alles kan.

Wat moet je loslaten voor meer geluk in de toekomst?

Antwoord: Mijn verleden. Druk bezig nu met verwerken en een plaatsje geven zodat er plek komt voor nieuwe mooie momenten.

Advies: Als je het niet zeker weet, dan is dat ook een goede status van zijn.

Ga uit van jouw eigen krachten en grenzen. Niet die van een ander, dan kom je altijd bedrogen uit.

Hoe ervaar je deze vragen? En wat hebben ze met je gedaan? Wil je iets delen daarover?

Eigenlijk niets bijzonders.

Categorieën
blog

Portret 4: Alexander van Akkooi, Chirurg/ Oncoloog

Alexander van Akkooi (39 jaar)

Functie: Chirurg/Oncoloog te Nederlands Kanker Instituut/Antoni van Leeuwenhoek ziekenhuis

Wat betekent bezieling voor jou als hulpverlener?

Bezieling betekent voor mij bevlogenheid en toewijding. Dat wil zeggen dat je passie hebt voor je vak. Als hulpverlener is dat voor mij dat je er alles aan doet om er te zijn voor je patiënten. Dat is best breed; zorgen dat je extra tijd maakt om extra patiënten te zien ondanks dat je spreekuur vol is, omdat mensen anders te lang moeten wachten op een eerste consult, de tijd nemen voor een consult, technisch goed operaties uitvoeren, wetenschappelijke studies opzetten en uitvoeren, zodat je patiënten de meest nieuwe behandelingen kan aanbieden.

Hoe is je energie vandaag?

Okay, door de COVID-19 situatie is het werk minder leuk geworden gedurende het laatste jaar. Mogelijkheden voor contacten met patiënten en collegae is een stuk minder geworden en daar haal ik normaliter veel energie uit.

Waarom ben je hulpverlener geworden?

Mijn favoriete tante kreeg te maken met uitgezaaide borstkanker toen ik kind was. Zij werd toen behandeld met chemotherapie en bestralingen, waardoor ze onder andere kaal werd. Dat heeft veel indruk op mij gemaakt, ik was er een beetje bang van, dat zij zo veranderde door de kanker (behandelingen) en tegelijkertijd fascineerde het mij ook, hoe het kon dat DNA en cellen zo’n ziekte veroorzaakte. Ik wist toen dat ik arts wilde worden om mensen met kanker te helpen.

Waar wil je op terug kijken als je met pensioen bent?

Dat ik zo veel mogelijk mensen naar tevredenheid heb mogen helpen en dat ik eraan heb bijgedragen dat de zorg voor kanker (vooral melanoom en merkel cel carcinoom) patiënten is verbeterd door het wetenschappelijk onderzoek waaraan ik heb gewerkt.

Advies: Houd Moed.

Absoluut! Zowel COVID-19 zal de wereld uit gaan, als dat we ieder jaar zorgen dat kanker beter behandeld kan worden. Uiteindelijk zal ook kanker een chronische ziekte worden.

Hoe ervaar je deze vragen? En wat hebben ze met je gedaan? Wil je iets delen daarover?

Het zijn goede vragen, waar je even goed over moet nadenken.

Het voelt als een soort intervisie en zelf reflectie, waarbij je even voelt waar je mee bezig bent en of je je attitude nog kunt veranderen dan wel verbeteren naar de toekomst.

Categorieën
blog

Portret 3: Yvonne Lankhaar, Psycholoog

Yvonne Lankhaar (33 jaar)

Functie: Psycholoog in eigen praktijk ‘Yvonne Lankhaar praktijk voor therapie en coaching’

Wat betekent bezieling voor jou als hulpverlener?

Bezieling in het vak als hulpverlener betekent voor mij vanuit mijn tenen er voor de ander willen zijn. Doordat ik naast psycholoog ook ervaringsdeskundige ben op het gebied van chronische pijnklachten hecht ik ontzettend veel waarde aan het écht zien van de ander en er voor de ander zijn. Het komt teveel voor dat klachten en dus ook cliënten over één kam geschoren worden. Mensen herkennen zich dan niet in de behandeling waardoor ze er ook niets mee kunnen. Waardoor ze zich vaak niet eens bloot durven te geven. Want wanneer je het gevoel hebt dat de ander je niet begrijpt houd je toch vaak een bepaalde afstand om jezelf te beschermen, om zo te voorkomen dat je gekwetst wordt. Vanuit een échte verbinding met de ander houd ik een spiegel voor en laat ik mijn cliënten op een andere manier naar zichzelf en hun omgeving kijken. Vanuit veiligheid met een kritische bril kijkend naar wat anders kan.

Wat gaat er nu moeiteloos bij jou?

Wat moeiteloos gaat bij mij is mijn oprechte interesse in de ander. Het kost me geen enkele moeite om te bedenken wat ik wil weten van de ander of welke vraag ik wil stellen. Bij een intakegesprek moet ik echt op de tijd letten, gooi er een muntje in en ik ben zo nieuwsgierig naar alles wat er gespeeld heeft in een mensenleven dat ik kan blijven gaan. In mijn hoofd worden razendsnel linkjes gelegd waardoor bepaald gedrag in het heden soms al deels te verklaren is. Ik voel me een soort detective die informatie verzameld en probeert te duiden. Een intakegesprek vind ik een ontzettend leuk onderdeel van de behandeling. Maar ook later in de behandeling en overigens ook buiten mijn werk om, is oprechte interesse iets wat moeiteloos gaat bij mij. Het geeft me veel energie om de ander op zo’n, voor mij, makkelijke manier ‘te zien’.

Welke hulp heb jij ontvangen in het verleden? En, hoe was dat om te ontvangen?

Op een aantal cruciale momenten in mijn leven heb ik belangrijke hulp mogen ontvangen. Eén daarvan was toen ik 16 jaar was. Ik ging toen door een ontzettend moeilijke periode heen. Ik kreeg in die periode hulp van een psycholoog die al snel aangaf dat ik haar altijd mocht bellen. Het is weleens voorgekomen dat ik haar ’s avonds laat belde en zoals ze gezegd had was dat geen enkel probleem. Dat is altijd een voorbeeld voor me geweest en dat draag ik nu ook uit in mijn praktijk naar mijn cliënten. Er wordt nooit misbruik van gemaakt en ik weet hoe het voelt dat er altijd iemand voor je is wanneer het nodig is. De echt kritieke momenten dat iemand een beroep op je doet staan vaak bol van de kwetsbaarheid, dat je er dan mag zijn voor iemand dat is zo kostbaar. De manier waarop ik mijn hulp kreeg heeft mij gevormd tot de hulpverlener die ik ben. Ik weet uit mijn ervaring als cliënt dat iemand je leven kan veranderen en ik weet inmiddels uit mijn ervaring als behandelaar dat je die rol kunt vervullen. Mooier werk dan dit kan ik mij niet voorstellen.

Welk gevoel wil je meer ervaren in je werk?

Ik zou nog wat meer tevredenheid willen ervaren. Mijn lat ligt hoog en ik vind het fijn als mensen tevreden zijn met de behandeling. Dat wil niet zeggen dat ik een pleaser ben in mijn behandelingen, verre van dat. Maar ik kan delen van behandelgesprekken nog weleens afspelen in mijn hoofd en dan ineens bedenken dat ik daar een super duidelijk voorbeeld van had gehad of juist een kritische vraag had willen stellen op dat moment.
Als ik dan kijk naar de kern waar het wat mij betreft om gaat, van mens tot mens een connectie maken waarin de ander durft te zijn, durft te voelen en durft te veranderen, dan gaat het niet om het perfecte voorbeeld, of de perfecte vraag. Dan bestaat perfectie niet. Dan bestaat alleen het proces, waarin je de ander mag begeleiden naar een punt waarop de cliënt zelf verder kan of bij jou uitgeleerd is. Zo simpel is het, maar zo simpel is dan toch ook weer niet altijd. We blijven leren.

Advies

Kom nu in beweging.

Kijk vaker naar de kern en het grote geheel van een behandeling in plaats van naar een specifiek gesprek of zelfs een deel van een gesprek. Perfectie bestaat niet. En als perfectie bestaat dan is het niet in woorden te vatten maar dan is het ‘er zijn voor de ander’.

Hoe ervaar je deze vragen? En wat hebben ze met je gedaan? Wil je iets delen daarover?

De vragen zorgen ervoor dat ik nadenk over wat het voor mij betekent om hulpverlener te zijn. Wat de kern is. Dat ik nadenk over de essentie van hulpverlenen als werkwoord. Waarom ben ik hulpverlener, wat kan en wil ik in die rol voor een ander betekenen? Wat voor een hulpverlener ben ik en wie wil ik zijn in die rol?

Deze vragen beantwoorden maakt dat ik ontzettend blij word van mijn vak. Hoeveel verschil je kunt maken in een moeilijke en zware tijd van een medemens. Dan kun je alleen maar dankbaar zijn dat je die rol mag vervullen. En dan gaat het voor mij dus op de eerste plaats altijd om het contact, zorgen dat de ander zich gezien en gehoord en veilig voelt.

Categorieën
blog reintegratie

Wat als de hulpverlener patiënt wordt?

Je wordt geboren als zoon of dochter en misschien ook als broer of zus. (en je kan het breder trekken met neef of nicht etc)

In de loop van elk leven komen daar andere rollen bij: vriendschappen, nieuwe familieleden in wiens leven je een rol speelt, collega’s, partnerschappen, relaties etc.

Maar rond je 18e maken we bijna altijd een keuze in welke rol we gaan werken. Je kiest dan een opleiding en deze leidt je op tot een rol die je veel gaat spelen. Wellicht wel tot aan je pensioen…

Na je diploma ben je dan in een keer hulpverlener. Iedere hulpverlener heeft zo zijn of haar eigen motivatie om dit beroep uit te oefenen natuurlijk. Wel heeft iedere hulpverlener een sterke intrinsieke reden om dit vak uit te oefenen.

De rol van hulpverlener is een uitdagende rol. Je stelt jezelf beschikbaar om mensen te helpen waarbij je je eigen persoonlijkheid op een lager pitje zet en de ruimte wil geven aan een ander. Daarbij zet je natuurlijk je expertise in om daadwerkelijk iemand verder te helpen. Prachtig als dat lekker loopt.

Maar wat als er een rol bij komt die je liever niet in neemt? De rol van patiënt om precies te zijn.

Er zal dan echt een verandering optreden die veel invloed op je zal hebben. Wedden dat je je eigen rol als hulpverlener anders gaat zien?

In 2017 werd ik een keer kankerpatiënt. Geen leuke rol om in te rollen. Geen fijne wending in mijn leven. In een keer ging het om leven en dood. Veel dingen die eerder triviaal waren, vielen in een keer in het niets. Het zet een hoop zaken in een ander perspectief. Later dat jaar werd ik moeder van een patiënt (mijn dochter werd te vroeg geboren en 11 weken ziekenhuisopname volgde) en ook die rol was ik eigenlijk niet van plan geweest om in te nemen. Maar het gebeurde wel.

In dat jaar heb ik veel soorten hulpverleners ontmoet en heb ik geleerd dat je als patiënt enorm afhankelijk van ze kan zijn. Ook zag ik in dat hulpverleners je kunnen maken of breken. Echt letterlijk zo.

Zijn die laatste categorie slechte hulpverleners? Nee hoor. Ik ga geen collega’s afzeiken of een in een slecht daglicht zetten. Nooit.

Wel kan ik zeggen dat je als patiënt kwetsbaar bent en erg sterk afhankelijk kan zijn van je hulpverlener. En die afhankelijkheid is vaak niet fijn.

Dat inzicht heb ik mee genomen en heeft me een nieuwe blauwdruk gegeven in hoe ik mijn werk uitoefen. Ik geef mijn patiënten veel autonomie en ik zie dat het gewaardeerd wordt. Verder heb ik na mijn herstel van alles duidelijker keuzes gemaakt in wie ik wil behandelen. Liever “zwaardere” problematiek zoals terminale zieke mensen, psychische klachten, kanker, chronische pijn etc dan “lichtere” problematiek zoals wat nek/schouderklachten.

De rol van patiënt was niet leuk om te spelen en gelukkig is die tijd voorbij maar het heeft mijn wensen en behoeftes in hoe ik mijn werk wil uitoefenen wel scherper gemaakt. Gelukkig heb ik er ook naar geluisterd en voer ik het daadwerkelijk nu ook uit.

Categorieën
blog

Portret 2: Froukje Verdam, KNO Arts

 

Froukje Verdam (41 jaar)

Functie: KNO-arts te BovenIJ Ziekenhuis

Wat betekent bezieling voor jou als hulpverlener?

Bezieling is voor mij dat wat ik doe dicht ligt bij wat ik wil doen, bij wie ik wil zijn.

Voor mij geldt dat ik graag het verschil wil maken. Ik wil mijn medemensen graag daar waar ik kan helpen. Dat kan zijn door duidelijkheid en uitleg te geven over hun klachten of symptomen, door ze te helpen ermee om te gaan, en daar waar ik kan ze te genezen of klachten te verbeteren.

Hoe staat het nu met je relativeringsvermogen?

Juist dankzij mijn vak en het feit dat ik veel mensen met uiteenlopende problemen tegenkom uit alle hoeken van de samenleving, relativeert dat mijn eigen dagelijkse leven. Elke dag word ik geconfronteerd met hoe belangrijk gezondheid is.

Wat was in het verleden in positieve zin belangrijk voor jou?

‘Let it go like water off a duck’s back’. Dat heb ik geleerd van een vriendin. Wat ik mooi vind aan mijn vak is juist de betrokkenheid en medemenselijkheid. Maar als iets me heel erg raakt of ik pieker ergens over, dan helpt deze zin me om dingen los te laten die me niet dienen of waar ik op een ander moment op terug wil komen.

Welke mensen/patiënten zou je meer willen helpen?

We hebben veel mensen in onze maatschappij die niet de financiële middelen hebben of voor wie de wereld niet perse een veilige plek is. Mensen die benadeeld worden. Dat vind ik schrijnend, dat raakt me. In mijn vak kom ik iedereen tegen, en ik besef me dat ik bevoorrecht ben. Juist ook voor die mensen wil ik er zijn.

Advies: Zoek deze keer de weg van de minste weerstand. Het zal je lichtheid geven.

Antwoord: dat lijkt me een mooie mantra voor vandaag 😉

Categorieën
blog Portret

Portret 1: Sandra Winkel – Achterberg, fysiotherapeut

Sandra Winkel – Achterberg (34 jaar)

Fysiotherapeut, KiaOra Fysiotherapie

Wat betekent bezieling voor jou als hulpverlener?

Bezieling voelt voor mij als enthousiasme en gedrevenheid. Als er een cliënt bij mij langs komt dat ik diegene kan helpen door te kijken naar meer dan alleen klacht. Ik wordt enthousiast als ik mensen verder kan helpen. Maar ook mensen helpen om stappen te ondernemen en niet te blijven hangen. Handvatten te geven. Of doorsturen naar een andere discipline vind ik erg mooi als hulpverlener. Tenslotte hoef je het ook als hulpverlener nooit alleen te doen.

Wat gaat er nu moeiteloos bij jou?

Het cliëntcontact, gaat denk ik moeiteloos. Ja, wat is moeiteloos?

Het helpen van een cliënt die pijnklachten heeft door middel van massage verlichting geven. Maar ook door oefeningen te geven voor thuis. Te praten over de situatie, wat houdt hen bezig en waar komen de klachten vandaan denken ze? Doorvragen eigenlijk.

Wat was in het verleden in positieve zin belangrijk voor jou?

Dat mijn ouders mij altijd gemotiveerd en gesteund hebben onvoorwaardelijk om te worden wie ik wilde worden. Vooral tijdens moeilijke tijden in de opleiding fysiotherapie: het moment dat ik alles gehaald had behalve mijn scriptie en deze weer voor de zoveelste keer terug kreeg. En dat ik dan een geweldige moeder had die mij weer kon motiveren om door te gaan en te gaan voor mijn doel in mijn leven. Positiviteit haalde ik uit doorzetten, alles kan als je er maar met de volle 100% voor gaat. Opgeven staat niet in mijn woordenboek. Ik heb deze periode als moeilijk maar ook later als zeer positief ervaren.

Waar droom je van?

Om mijn praktijk groter te maken en meer mensen te mogen helpen. Een mooie orthomoleculaire opleiding te volgen bij Leo Pruimboom of NaturaFoundation of Richard de Leth. Geweldige voorbeelden. Een droom om nog meer naar het geheel te mogen kijken. Maar vooral te genieten van wat ik nu ook heb: een mooie goedlopende praktijk.

Advies

Vertrouw op je eigen wijsheid.

Dat is een heel goed en wijs advies. En die neem ik graag van harte. Soms mag ik dat wel eens vaker doen. Op mijn eigen wijsheid vertrouwen. Goed Advies!

Hoe ervaar je deze vragen? En wat hebben ze met je gedaan? Wil je iets delen daarover?

Het zijn mooie bijzondere vragen. Het heeft me weer doen realiseren hoe goed ik het eigenlijk doe. 😉 En hoe mooi het allemaal is. Corona maakt het nu vaak wel even spannend. Maar ook daar zijn weer uitdagingen en mooie momenten.
Over mijn droom, dat deed me glunderen. Het was een hele pure vraag van de dag. Erg mooi!