Categorieën
blog Zelfzorg

Rituelen: over roze vestjes en sokken klaarleggen

Rituelen/debezieldehulpverlener

Iedereen heeft rituelen en gewoontes. Soms bewust en soms onbewust.

Rituelen geven houvast. Kijk maar eens naar hoe wij huwelijken vieren en stil staan bij het overlijden van mensen. Daar hebben we redelijk vastomlijnde regels en gewoontes voor. Door rituelen te hanteren, weten we waar we aan toe zijn en wat we kunnen verwachten.

Rituelen helpen bij overgangsfases en volgende stappen in ons leven.

Ze zijn heel prettig.

Daarom zijn we ook zo dol op vaste gewoontes. We zijn eigenlijk dieren en die doen veel dingen op eenzelfde manier. Lekker op de automatische piloot leven heet dat soms. Vaste gewoontes zijn niet slecht. Zeker als prettig aan voelen en rust geven.

Mijn aandoenlijke peuterdochter en ik hebben tegenwoordig ook een nieuwe gewoonte en die is gewoon erg fijn en lief. Het geeft haar houvast en overzicht. En ik vind het gezellig om met haar te doen.

Elke avond voor een vrije dag, leggen we haar roze warme vestje (een soort ochtendjas) plus schone sokken klaar. Dat geeft voor ons beiden aan: we hoeven morgen niet te haasten en we kunnen ontbijten in onze pyjama’s.

Heel lief zegt ze tijdens een willekeurige avond: “Mama, roze vestje en sokken klaar?”

En als het de dag erna inderdaad een vrije dag is, dan leggen we samen die dingen klaar. En als ik moet werken zeg ik dat het morgen speel – en werk dag is voor ons. Zij gaat spelen met de kindjes en ik ga werken.

Nu met de noodopvang tijdens Corona is het anders spelen. Haar lieve vriendinnetje B. is er niet en haar lievelingsjuf M. ziet ze ook minder. Ik merk dat haar vastigheid weg is en dat ze minder graag gaat.

Het ritueel geeft wel gespreksstof voor ons beiden en zij kan aangeven dat ze het minder leuk vindt nu.

Deze gewoonte houd ik er in. Ik vind het een fijne manier om richting te geven aan de volgende dag.

Wat doe jij aan fijne en zachte gewoonte om richting te geven aan de volgende dag? Zet je iets klaar of laat je het maar gebeuren?

Ik ben benieuwd.

 

Categorieën
Portret

Portret 9: Sophie Hamers, psycholoog

Sophiehamers/debezieldehulpverlener

Sophie Hamers (30 jaar)

Leefstijlpsycholoog voor eigen onderneming Wilskracht in Beweging.

Vanaf januari 2021 start ik als leefstijlcoach bij de gemeente (parttime). 

Wat betekent bezieling voor jou als hulpverlener?

“Ik doe wat goed voelt en bij mij past”. Dat is ook wat ik anderen zou willen laten inzien en belangrijker nog wil laten ervaren. Ik geloof dat je veerkrachtiger door het leven gaat als je jezelf kent. Hiermee bedoel ik dat je je eigen gedrag, gedachten en emoties herkent en accepteert. Lichaamsbeweging is een middel wat mijn eigen zoektocht bevorderd heeft en ik nu ook inzet om anderen te helpen. Ik ben ervan overtuigd dat dit meer oplevert dan enkel praten of bewegen afzonderlijk. Ik ben dan ook trots dat ik eindelijk mooi werk gevonden heeft waarin ik me bezig mag houden met zowel mindset en als beweging.

Hoe gaat het nu met je relativeringsvermogen?

Op het moment in mijn leven gaat het goed met mijn relativeringsvermogen. Ik heb hierin veel stappen vooruit gemaakt tijdens mijn persoonlijke ontdekkingstocht. Waar ik eerder een ‘wandelend hoofd’ was, dus erg veel bedacht, kan en durf ik nu te vertrouwen op mijn intuïtie. Dat is erg fijn waardoor je alles veel meer in het juiste perspectief kan plaatsen.

Wat heeft jou laten groeien in het verleden?

Alle ervaringen tot nu toe. Ik kan ze als een cadeautje zien en weet dat die me sterk gemaakt hebben qua persoon. Mijn lichaamssignalen gaven aan dat ik alles letterlijk rustiger aan moest doen. Toen ben ik van de sneltrein afgestapt. Ook ik als psycholoog heb een eigen coach gehad die mij vele spiegels voorgezet heeft; uiteindelijk ben ik op eigen kracht bewuster naar mijn eigen lijf gaan luisteren. Tijdens mijn backpack reis naar Thailand (2018) had ik momenten waarin ik besefte hoeveel ik van mezelf en de mensen om me heen houd.

Waar mag je meer in investeren? Wat kan je met geld/kracht/liefde/aandacht laten groeien?

Ik weet hoe belangrijk het voor mij is in mijn dagelijkse routines (wanneer werk opgestart is) een moment bewust stil te staan bij hoe ik me voel. Ik doe dit al meer dan voorheen, maar het mag een gewoonte worden en blijven. Daarnaast wil ik doorgaan met de positieve flow waarin ik Wilskracht in Beweging gestart ben. En ik wil graag door middel van lichaamsbeweging en coaching Brabant vitaler en gezonder maken.

Advies

Zoek deze keer de weg van de minste weerstand. Het zal je lichtheid geven.

Antwoord:

Zie beweging als middel om je lichaam te leren kennen (mentaal en fysiek)’

Hoe ervaar je deze vragen? En wat hebben ze met je gedaan? Wil je iets delen daarover?

Mooie vragen waarin ik weer stilgestaan heb bij belangrijke momenten van mijn leven. Het zijn vragen waarin jij als persoon te herkennen bent door te antwoorden.

Categorieën
blog Portret

Portret 8: Janneke de Jong-de Vries, fysiotherapeut en oefentherapeut Mensendieck

Janneke de Jong – de Vries (40 jaar)

Fysiotherapeut en oefentherapeut Mensendieck

Praktijkhouder Basis in Beweging

Wat betekent bezieling voor jou als hulpverlener?

Bezieling betekend voor mij dat ik blij, enthousiast en energiek word van wat ik doe. Voor mij betekent het ook om iedereen zo goed mogelijk vooruit te helpen. Ongeacht of dat is door diegene zelf te behandelen of door te verwijzen naar iemand die beter past. Ik wil kijken naar de gehele persoon die voor mij zit of buiten naast mij loopt. Door de zoektocht van afgelopen jaren heb ik nu echt de manier van behandelen gevonden waar ik zo enthousiast over ben dat het een enorm gevoel van bezieling oplevert.

Waar heb je nu zin in?

Goede vraag. Op de heel korte termijn is dat slaap en dan vooral zonder onderbrekingen slapen tot ik uit mezelf wakker word. Daarnaast wil ik vooral doorgaan op het pad waar ik nu op zit. Genieten van wat ik doe zowel in mijn werk als met mijn gezin.

Wat was in het verleden in positieve zin belangrijk voor jou?

Mijn reis met vrijwilligerswerk in Peru. Daar heb ik veel gedaan en gezien. De kleine dingen leren waarderen is het belangrijkste en dat heb ik gelukkig nooit meer losgelaten. Hoe moeilijk een periode ook is, er is altijd iets wat een glimlach, vrolijk of rustig gevoel geeft.

Wat wil je meer naar je toe trekken in de toekomst?

In mijn werk wil ik nog meer mensen via beweging helpen letterlijk en figuurlijk stappen vooruit te zetten. Verder wil ik meer rust en tijd creëren om zelf weer meer creatief bezig te zijn.

 Advies

Volg je standaard-adviezen deze week zelf ook op.

Dat is een mooi advies die ik afgelopen week al een keer heb gehad en dat ik nu aan het opvolgen ben. Ik mag wat vaker een moment voor mezelf nemen. Een moment om te wandelen, bewegen, creatief bezig te zijn, te lezen of gewoon even helemaal niets te doen.

Hoe ervaar je deze vragen? En wat hebben ze met je gedaan? Wil je iets delen daarover?

Mooie vragen om even bij stil te staan. Om even bewust na te denken over wat ik heb ervaren, wat ik zou willen en wat ik doe. Zo mooi dat het advies precies hetgeen is, dat ik deze week ook door iemand anders geadviseerd kreeg.

 

Categorieën
blog

Portret 7: Albert van de Maat, fysiotherapeut

Albert van de Maat (32 jaar)

Fysiotherapeut bij FysioNu.

Ontwerper huisstijl en de set kaarten van De Bezielde Hulpverlener

Wat betekent bezieling voor jou als hulpverlener?

Persoonlijk betekent bezieling voor mij de diepere laag in het leven. Ik vind die door mij te verdiepen in diverse vakgebieden die buiten mijn werkveld liggen (natuurkunde, biologie, psychologie, astrofysica en religie). Hierdoor probeer ik de diepere en grotere vragen van het leven te beantwoorden. Bezieling betekent eveneens voor mij dat ik me bewuster wordt van mijzelf en de mensen om mij heen. Dat maakt dat ik in mijn werk dichter bij mijzelf kan blijven en tegelijkertijd voor mijn patiënten meer aandacht kan hebben.

Wat gaat er nu moeiteloos bij jou?

Het combineren van werk, gezin en persoonlijke verdieping

Wat heeft jou laten groeien in het verleden?

Een confrontatie met mijn eigen patronen en gedrag waardoor ik mijzelf veel beter heb leren kennen en waarmee ik heel specifiek belangrijke persoonlijke veranderingen heb kunnen maken.

Waar wil je op terug kijken als je met pensioen bent?

Een goede balans tussen passie, gedrevenheid (voor werk en hobby’s) en aandacht voor de belangrijke mensen in mijn leven.

Advies

Wees bereid om … (vul zelf maar in)

Jezelf te confronteren met je grootste angsten en durf de conclusies die je over jezelf, de mensen om je heen en het leven heb getrokken te wijzigen.

Hoe ervaar je deze vragen? En wat hebben ze met je gedaan? Wil je iets delen daarover?

Ik vind de vragen divers en breed. Tegelijkertijd zijn ze direct, open en prikkelend. Mijn ervaring is dat ik de zelfde vragen keer op keer anders beantwoord. Kortom, ze blijven een slijpsteen en bron van nadenken.

 

 

 

Categorieën
Zelfzorg

De ruis weg werken: schrijf je boosheid van je af

Boosheid geeft enorm veel vermoeidheid. Veel mensen weten dat niet. Ze denken vaak “als we er maar niet over hebben dan is het er niet”.

Helaas werkt het zo niet.

Boosheid geeft ruis op de radiozender zoals ik dat altijd zeg. Het is vaak niet tastbaar maar het blijft aanwezig in je systeem zowel mentaal als fysiek. Het geeft spanning, vermoeidheid en een kort lontje. Soms komt daar ook pijn en lusteloosheid bij.

Het is zeer gezond om je boosheid te uiten. Het is soms niet mogelijk om dat direct te doen bij de persoon (of gebeurtenis, onderwerp of instantie) maar dat wil niet zeggen dat je er mee rond hoeft te blijven lopen.

Denk maar aan een radiator waar lucht in zit wat lawaai maakt bij het gebruik van de verwarming. Als je de radiator goed ontlucht, is het gelijk stiller en doet de verwarming het ook beter. Het stroomt weer.

Dit mogen we ook aan onszelf gunnen: ontluchten en een rustige stroom.

Hoe doe je dat dan? 

Start eens met een-rotte- eieren- brief te schrijven aan diegene (over het gene) waar je boos op bent. Niemand hoeft het schrijfsel te lezen, het is privé. Mocht je moeite hebben met te beginnen, start dan met wat krachttermen en/of scheldwoorden. Kijk eens of vanuit daar meer beschrijvend kan schrijven.

Een chronologie van gebeurtenissen beschrijven helpt heel goed. Hierin kan je je gevoel en beleving aan toevoegen zodat het een verhaal wordt.

Blijf zo lang schrijven als je denkt en voelt dat het nodig is. Je zult vanzelf merken wanneer je uitgeschreven. En als het moment daar is, ga je lekker alles in de fik steken. Doe dit wel gewoon buiten waar het veiliger is. Proost op het gedane werk!!!

Categorieën
blog Portret

Portret 6: Jeannette Dijkstra, traumatherapeut en OK-assistente

Jeanettedijkstra/debezieldehulpverlener

Jeannette Dijkstra (56 jaar)

Traumatherapeut praktijk Voelmoedig en operatieassistent in het AMC

Wat betekent bezieling voor jou als hulpverlener?

Bezieling betekent voor mij dat ik mijzelf als mens meeneem in het contact met de ander. Ik sta waar ik nu sta door alles wat ik heb meegemaakt en wat ik daarvan geleerd heb. En juist ook door mijn eigen seksueel misbruik trauma te hebben verwerkt, wil ik een bezield voorbeeld zijn voor (jonge) mensen die nog aan het begin van deze weg staan. Ik wil daar ook mee zeggen en laten zien: verwerken is mogelijk, vertrouw het maar, ik ben er ook geweest. En iedereen die bij mij komt heeft een ander verhaal, ik pas mijn begeleiding daar op aan. Zoals mijn opleider dat noemt, goede begeleiding is design. Dus niet volgens strakke protocollen met een afstandelijke hulpverlener, maar begeleiding op maat. Ik ben een hulpverlener die nieuwsgierig en onderzoekend is en samen met mijn cliënt op pad gaat. En voor mijn patiënten op de operatiekamer wil ik ook dat veilige baken zijn. Mensen zijn daar op hun kwetsbaarst, nabijheid van mens tot mens is daar minstens zo belangrijk.

Welke emotie speelt nu de hoofdrol in je leven?

Dankbaarheid. Dat mijn problematisch leven niet voor niets is geweest. Dat ik nu al mijn kennis en ervaring in kan zetten om mensen deze lange moeilijke weg te besparen.

Wat heeft jou laten groeien in het verleden?

Mijn eigen trauma heeft mij ontzettend veel kennis en ervaring opgeleverd. Natuurlijk heb ik ook een studie gedaan, waar mijn eigen ervaring een zeer goed leerboek is geweest.

Van wie ontvang jij onvoorwaardelijke steun?

Een paar goede vrienden en vriendinnen. Ook heb ik fijne collega’s bij wie ik terecht kan om mijn verhaal te doen. En nu mijn kinderen groter worden merk ik dat zij mij steunen en trots op mij zijn.

Advies

Wees bereid om …

te blijven bij waar het pijn doet, bij jou of de ander. Wees standvastig en zeg wat er gezegd moet worden. Draai nergens omheen. Ook al is het moeilijk, hierdoor ben je een betrouwbare begeleider/hulpverlener.

Hoe ervaar je deze vragen? En wat hebben ze met je gedaan? Wil je iets delen daarover?

Ik vind het goed om deze vragen te beantwoorden, eigenlijk zouden alle hulpverleners dat van tijd tot tijd eens moeten doen. Zo sta je er weer eens bij stil wat je beweegt en wat belangrijk is. En ook voor de patiënten en cliënten is het mooi om de mens achter de hulpverlener te leren kennen. Dat maakt de afstand kleiner, en dat is wat ik belangrijk vind in goede zorg: nabijheid.